Ως Πολιτιστικός Σύλλογος διοργανώσαμε μια πολιτιστική εκδήλωση, με αφορμή της έναρξης του Φολκλόρ Φεστιβάλ του Νησιού μας, για μια πρώτη επαφή σαν Σύλλογος με τους συγχωριανούς μας,που ανταποκρίθηκαν σχεδόν όλοι,καλώντας το χορευτικό συγκρότημα της Βουλγαρίας.Τόσο οι χορευτές όσο και οι παρευρισκόμενοι απολαύσαμε την βραδιά.

Θ’ακολουθήσουν κι άλλες Πολιτιστικές δραστηριότητες, που ελπίζουμε και θέλουμε, τη συμμετοχή όλων.KON_1029 KON_1047 KON_1078 KON_1120 KON_1229 KON_1284 KON_1388 KON_1512 KON_1516 KON_1533

 

Read more

ΓΕΝΙ

Στα ανατολικά του κόλπου του Βλυχού είναι χτισμένος ο μικρός οικισμός Γένι.Η παλαιότερη ονομασία ήταν αχούρια(στάβλοι).Το χωριό αναφέρεται σε απογραφή του 1788 ως οικισμός με είκοσι άτομα.Το 1920 σε απογραφή αναφέρεται ως τελωνειακό φυλάκιο και τέλος στην απογραφή του 1920 αναφέρονται 134 κάτοικοι.Λίγα τα ιστορικά στοιχεία οι αναμνήσεις όμως πολλές.Για κάποιους Βλυχιώτες αποτέλεσε καλοκαιρινό θέρετρο.Το εύφορο έδαφος του παρήγαγε σε αφθονία καθετί που βρίσκεται στη Μεσόγειο,λάδι, κρασί και όλων των ειδών τα φρούτα,ποικιλίες αχλαδιών,που σήμερα σχεδόν έχουν εξαφανιστεί,όπως ονάδες και κολοκυθάπιδα,ξερικά ροδάκινα, βερύκοκα,όλων των ειδών τα σύκα,σταφύλι βερτζαμί μέχρι και φιστίκια Αιγίνης.Ηταν ένας μικρός παράδεισος,ακόμη μοσχοβολάει η φτέρη που φτιάχναμε τις παράγκες και ακούγεται ο ήχος από τη βρύση του Πατρίκιου

Σήμερα είναι από τις ωραιότερες πεζοπορίες Βλυχό- Γένι-Αγία Κυριακή συνολικού μήκους 4.165 μέτρων.Από τον επαρχιακό δρόμο Βλυχού ,στρίβουμε στη διασταύρωση προς Γένι και στα 500 μέτρα συναντάμε τη διασταύρωση Γένι-Δεσίμι την αφήνουμε δεξιά μας και προχωράμε ευθεία ανάμεσα από λιοστάσια και τουριστικές κατοικίες ενώ δίπλα μας απλώνεται ο Κόλπος Βλυχού-Γενίου,στο τέλος της διαδρομής απολαμβάνουμε τη θέα των Πριγκηπονήσων.

DSC_0115 DSC_0102DSC_0114DSC_0117DSC_0092DSC_0098

 

 

Read more

 

΄Ενα μεγάλο κεφάλαιο απο την ιστορία του χωριού μας, που σημάδεψε την ζωή ολών μας και εξακολουθεί να καθορίζει την ΖΩΉ του κόλπου του Βλυχού, είναι η ΞΈΡΑ.

Ποιός δεν θυμάται τις ατελείωτες ώρες που περνούσαμε εκεί,όπου διασκεδάζαμε ρίχνοντας τις ΜΆΖΕΣ για να πιάσουμε την ψιλή ΓΑΡΊΔΑ για δόλωμα και για φαγητό,με τους κουβάδες μαζέυαμε τα ΧΆΒΑΡΑ το απογευματινό κολατσιό μας και η χαρά να κυνηγάμε τα καβούρια που στο τέλος τα ρίχναμε στην θράκα,τ’ ΑΡΜΥΡΊΘΙΑ που ήταν καταμήκος όλης της ΞΈΡΑΣ συμλήρωναν το βραδυνό σχεδόν κάθε σπιτιού,μια πηγή πλούσια σε ιώδιο ,βιταμίνες και απο έρευνες που έχουν διεξαχθεί σήμερα με πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες.

Continue reading Ξέρα

Read more